[Short Fic] question (TemG) GD x TOP EP.2/2
posted on 12 May 2011 18:34 by ichream in FICTION
“ถ้าอยากรู้นายมองเข้าไปในนั้นสิ แล้วนายก็จะเจอ” ซึงฮยอนชี้ไปที่กระจกใบใหญ่ที่ติดฝาผนังอีกด้านของห้อง
ร่างบางค่อย ๆ ยืนขึ้นมองไปที่ภาพของบุคคลที่สะท้อนออกมา ชายหนุ่มตัวเล็กใส่เสื้อผ้าตามสไตล์ของตัวเอง ที่ยืนอยู่ ใบหน้าหวานสวยแดงระเรื่อ และนัน้คือบุคคลที่สะท้อนออกมาจากกระจก จียงไม่ใช่คนโง่ที่จะเดาความหมายไม่ออก ใบหน้าเริ่มแดงเหมือนลูกตำลึงจนสังเกตเห็นได้ อีกสามคนที่อยู่ในห้องถึงกับตาวาวกับสิ่งที่พี่ใหญ่ในวงพูด
เจ๋งอะ !
แต่เธอย้ำดูเหมือนจะไม่เข้าใจ
ก็ยังถามว่าคนนั้นเป็นใคร
กระจกเงาบานนั้นถ้าลองมองเข้าไป
นั่นแหละเธอคือใครคนนั้น
“ได้คำตอบหรือยังหละทีนี้” ซึงฮยอนลุกขึ้นจากพื้นที่ตัวเองนั่งมากอดจียงจากทางด้านหลัง เสียงกระซิบทุ้มนุ่มเล่นเอาหัวใจของจียงเต้นแรงขึ้นไปอีก ตอนนี้ใบหน้าหวานแดงจนถึงใบหูเลยทีเดียว ซึงฮยอนมองใบหน้าของคนที่ตัวเองรักผ่านทางกระจก
หน้าแดง ยิ่งน่ารักวะ
“เอ่อ…”
“ได้คำตอบแล้วใช่ไหม ?”
“เอ่อ…” จียงผู้พูดเก่งและกล้าแสดงออก ตอนนี้ก้มหน้าหงุด ๆ เหมือนคนที่ไม่รู้จะพูดหรือจะทำอะไร
แมร่งเอย ไอ้สองคนนั้นไม่เกรงจะพวกกูสามคนเลยหรือไงวะเนี่ย ลืมไปหรือเปล่าว่ายังอยู่ในห้อง - -
“ผม ผมไม่เชื่อพี่หรอก” จียงหันกลับมาพูดก่อนจะเดินไปทรุดนั่งลงข้าง ๆ กับเพื่อนสนิทอย่างทงยองเบหรือแทยังของทุก ๆ คน
“มึงมานั่งทำไมตรงนี้เนี่ย” แทยังถามโดยมีดวงตาสองคู่จากซึงรีและแดซองมองมาทางจียงตาแป๋ว
“ทำไม เพื่อนกันปะ !” จียงพูดก่อนจะสะบัดบ๊อบใส่
ไม่ใช่อะไรหรอก มึงมานั่งตรงนี้เดี๋ยวสักพักพี่ซึงฮยอนก็จะมาง้อ แล้วพวกมึงสองคนก็จะหวีดหวานให้กูดู หวีดแบบว่าที่นั่งวีไอพีกันเลยทีเดียว ข้าง ๆ กูเลยอะ - -;;
“ทำไมนายไม่เชื่อฉันหละ ?” ซึงฮยอนเดินมานั่งยอง ๆ ตรงหน้าจียง แต่ร่างบางกับสะบัดหน้าใส่
“ว่าไง ? ทำไมไม่เชื่อหละ พอฉันบอกนายกับไม่เชื่อเนี่ยนะ”
“ก็…”
“ก็…?”
“ก็พี่ชอบไปดี๊ด๊ากับซึงรีอะ !!” จียงพูดเสียงดัง มักเน่น้อยที่โดนพาดพิงก็ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างงงๆ
เอ๋ ! นี้ผมไปทำให้คนแตกแยกกันแล้วหรอเนี่ย !
“เปล่านะ ฉันก็ดูแลตามปกติ ก็มันเป็นมักเน่น้อยของวงนิหน่า นายเองยังดูแลซึงรีดีเลย”
“แล้วก็ไปหอมแก้มแดซองด้วยอะ !” คราวนี้เป็นตาของแดซองที่ทำหน้าเหลอหลาทันที
แต่จากที่ฟังผมไม่ผิดนะ ผมไม่ได้ไปหอมแก้มพี่ซึงฮยอนซะหน่อย -..-
“อ๋อ ก็เล่น ๆ หนะไม่มีอะไรหรอกหน่า นายไม่ชอบให้ฉันไปหอมแก้มแดซองใช่ไหม” ซึงฮยอนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะโน้มตัวไปหอมแก้มจียง เล่นเอาเจ้าตัวถึงกับอึ้ง จับแก้มตัวเองอย่างตกใจ มองหน้าอีกฝ่ายแต่ได้กลับมาเพียงรอยยิ้มกวนประสาทเท่านั้น
“มีอะไรอีกไหม ที่ทำให้นายไม่เชื่อฉัน ?”
“แล้วพี่ก็มีเทมเบด้วยอะ !!”
“ฉันเนี่ยนะ” แทยังชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง
กูไปทำอะไรตอนไหนวะเนี่ย ตอนไหน ฉากไหนที่ทำให้มึงคิดแบบนั้นไอ้จียงงงงง !!
“เอ๋ -0-” ซึงฮยอนร้องออกมาอย่างสงสัย ว่าตัวเองไปทำให้ร่างบางคิดอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
“ไม่จริงสักหน่อย นายมั่วอะ” ซึงฮยอนยิ้มออกมา เมื่อนึกได้ว่าจียงดูจะจำทุกการกระทำของตัวเองได้เป็นพิเศษ
“ฉันรักนาย จียง ฉันรักแค่นายต่างหาก เชื่อไหม ?” ซึงฮยอนเอื้อมมือไปคว้ามือเล็กของจียง พร้อมกับดวงตาและคำพูดที่สุดแสนจะจริงจัง เล่นเอาเจ้าตัวหน้าแดง เบือนหน้าหนีอย่างเขินอาย ผิดกับเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ที่อยากจะลาโลกเต็มที
กูว่าแล้ว มันโชว์หวานให้กูดูแบบวีไอพีจริง ๆ ด้วย
“เชื่อ…แล้ว”
“แล้วนายอยากรู้อะไรอีกหรือเปล่า ?”
“อยากรู้ไหมว่าฉันรักนายแค่ไหน ?” ซึงฮยอนพูดพร้อมกับยกยิ้ม ที่ใครเห็นเป็นต้องละลาย และแน่นอนไม่มีกรณียกเว้น จียงเองก็จะละลายแล้ว !!
“มะ ไม่อยากรู้สักหน่อย”
“แต่ฉันอยากบอกนะ”
“…”
“ฉันรักนายมาก มากจนบรรยายไม่ได้เลยหละ รักนายมานานมากแล้ว แล้วมันก็เพิ่มขึ้นทุกวันเลยหละ” ใบหน้าหล่อยกยิ้มขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นใบหน้าแดงเทือกของจียง
“แต่ตอนนี้ฉันขอถามนายบ้าง…รักฉันไหม ?” ซึงฮยอนเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหวาน พร้อมกับเอ่ยถามเสียงนุ่ม
“…” จียงเงียบไม่พูดใด ๆ ทั้งสิ้นใจก็นึกอยากจะผลักใบหน้าหล่อ ๆ นั้นออกแต่ติดว่ามือทั้งสองข้างยังคงถูกมือใหญ่กอบกุมเอาไว้อยู่จึงทำได้แค่เบือนหน้าหนีเท่านั้น
“ว่าไง…”
จะถามอีกไหมว่าฉันรักเธอเท่าไหร่
อยากรู้อีกไหมฉันรักเธอแค่ไหน
คำถามจากฉันแล้วเธอรู้สึกเช่นไร
ตอบออกมาสักที
“ก็…”
“รอฟังอยู่นะครับ” เสียงอ้อน ๆ ของซึงฮยอนเล่นเอาจียงใจเต้นแรง จนอยากจะละลายให้ไปให้ได้
เขินโว๊ยยย !
จะถามอีกไหมว่าฉันรักเธอเท่าไหร่
อยากรู้อีกไหมฉันรักเธอแค่ไหน
คำถามจากฉันแล้วเธอรู้สึกเช่นไร
ตอบออกมาให้เร็วไว
“ก็อย่างที่รู้ ๆ กันนั้นแหละ” จียงตอบเสียงเบา แต่มันดังก้องไปในหัวของซึงฮยอนรวมถึงดังก้องเข้าในหัวใจที่มันกำลังพองโตตอนนี้ด้วย !
“ไม่รู้อะ ไม่รู้อะไรเลย บอกหน่อยสิ” เสียงทุ้มกระซิบเข้าที่ข้างหู จียงแกะมือของตัวเองออกก่อนจะทุบเข้าที่อกแกร่งของคนตรงหน้าแก้เขิน
“ฉันรักนายนะจียง” ซึงฮยอนก้มไปย้ำคำรักอีกครั้งที่ข้างหู ก่อนจะผละออกมาดูใบหน้าหวานที่แดงเทือกไปหมด
“ผมก็รักพี่…”
“ขอบใจนะที่มาหวานแหววให้ดูแบบวีไอพี ลืมไปเลยหละสิว่ามีอีกสามคนอยู่ในห้องด้วยอะ !!”
“ฉันก็ยังสงสัยอยู่ดี ว่าทำไมนายต้องอยากรู่ว่าฉันชอบใครด้วย ?” ตอนนี้ทั้งสองออกมาจากบริษัทแล้ว ในระหว่างที่เดินเล่นอยู่ที่ทางเท้า ซึงฮยอนก็อดที่จะถามในสิ่งที่สงสัยไม่ได้
“ก็…” พอนึกถึงสาเหตุ จียงก็หน้าแดงขึ้นมาทันที จนซึงฮยอนผิดสังเกต
“ว่าไง ?” ใบหน้าหล่อยื่นเข้ามาใกล้เหมือนจับผิด เล่นเอาจียงต้องเบือนหน้าหนีก่อนจะเล่าเหตุผลฟัง
ร่างบางผู้มากความสามารถกำลังแต่งเพลงใหม่ให้กับบิ๊กแบง โหมดจริงจังของเจ้าตัวถือว่าเป็นความน่ารักอีกมุมนึงของจียง แต่ตอนนี้คนเก่งไม่สามารถคิดท่อนเพลงออกมาได้สักท่อนเดียว จนต้องรุมทึ้งหัวตัวเองระบายอารมณ์
“พี่จียงงงง~” เสียงเรียกอ้อน ๆ ตามประสาเดาได้ไม่อยากว่าเป็นของใคร ซึงรีวางหนังสือพิมพ์ที่เค้าถือติดมือมาด้วยวันนี้ลงกับโต๊ะก่อนจะนั่งข้าง ๆ พี่ชายที่รักของตน
“คิดไม่ออกหรอพี่”
“อื้ม”
“งั้นเลิกก่อนเหอะ คิดมากปวดหัวตายเลย และตอนนี้ผมก็หิวแล้วด้วยอะ ไปหาไรกินกัน”
นึกว่าเป็นห่วง ชิ หาคนมาเลี้ยงขนมนิเอง -0-
“อะ ๆ ไปก็ไป นายออกไปก่อนไปเดี๋ยวพี่เก็บของก่อนแล้วจะเดินออกไป” สิ้นเสียงของพี่ชาย ซึงรีก็วิ่งดุ๊ก ๆ ออกนอกห้องไป ไม่ลืมที่จะชะโงกหน้าเข้ามาเร่งอีกที
“เร็ว ๆ นะพี่”
“เออ”
จียงเก็บสมุดแต่งเพลงตัวเองวางไว้ที่โต๊ะ แต่สายตาเล็กก็เหลือบไปเห็นหัวข้อข่าวใหญ่ที่พาดตัวโต ๆ บนหนังสือพิมพ์รายวันที่ซึงรีถือติดมาด้วย ไม่รอช้ามือบางรีบหยิบขึ้นมาอ่านทัน
ข่าวเด่น ! ลือหึ่งท็อปแห่งบิ๊กแบงคบกับดาราสาวแสนสวยชื่อย่อ ซ.
หลังจากปาปารัซซี่ได้เห็นชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตาว่าอาจจะเป็นท็อปแห่งบิ๊กแบงเดินจับมือกระหนุงกระหนิงกับดาราสาวชื่อดังที่โรงหนัง แถมรอบกลายไม่มีใครเดาได้ว่ามากันแค่สองคน…
อ่านถึงตรงนี้ จียงก็ปิดหนังสือพิมพ์ลงทันที ก่อนจะโยนกลับเข้าไปที่เดิม !
“นั้นแหละสาเหตุทำให้ฉันสงสัย”
“นายจะบ้าหรอ - - ฉันอยู่กับนายตลอดฉันจะแวะไปที่โรงหนังตอนไหนหละ อีกอย่างรูปนั้นอะนะ ปิดเกือบทั้งหน้า ไปดูยังไงว่าเป็นฉัน บางมุมอาจใช่แต่มันก็มันไม่ใช่ฉันสักหน่อย”
“เอ่อ…นั้นหนะสิ”
“แล้วนายจะกังวลทำไมหละ ?”
“ก็เพราะว่า…ฉันชอบพี่หนะสิ ชอบมาตั้งนานแล้ว รักมาตั้งนาน เรื่องไรจะยอมให้โดนชิงไปง่าย ๆ หละ” ไม่ว่าเปล่าแขนเล็ก ๆ เกี่ยวแขนของซึงฮยอนทันที ท่าทางขี้หวงของจียงทำให้ร่างสูงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
“ไม่ไปไหนหรอกหน่า ก็ฉันรักนายนิ” พูดเสร็จร่างสูงก็หอมแก้มจียงไปอีกรอบ
“ทำอะไรเนี่ย นี่มันข้างถนนนะ !”
“งั้น…ถ้าในห้องก็ไม่ว่าใช่ปะ” หน้าตาเจ้าเล่ห์ของซึงฮยอนเผยโฉมออกมาอย่างไม่ปิดบัง แต่มีหรือที่คนอย่างจียงจะสะทกสะท้าน
“จะให้ยิ่งกว่าหอมแก้มหรือจูบอีก”
“พี่แทยัง…” เสียงของซึงรีที่ตอนนี้นอนหนุนตักของแทยังเรียบร้อยเมื่อทั้งห้องซ้อมไม่มีใคร ไอ้คู่รัดมาด ๆ มันก็ออกไปข้างนอก ส่วนแดซองตาหยี่ก็ออกไปหาของกินถึงไหนแล้วก็ไม่รู้
“มีอะไร ?”
“ผมอยากรู้อะ พี่มีคนที่ชอบหรือยัง…?”
“ถามทำไมอะ ?”
“อยากรู้อะ ผมมีแล้วนะคนที่ผมชอบอะ”
“ใครหละ ?”
“ก็คนอีกคนที่อยู่ในห้องซ้อมไง แล้วพี่อะมีคนที่ชอบยัง ?”
“พี่อะหรอ…” แทยังกรอกตาไปมา มองใบหน้าแดง ๆ ของมักเน่ที่นอนอยู่บนตัก
“ก็อยู่ที่ตักพี่นี่ไง…”
สนุกมากกกก ชอบบบบบ
#1 By H E R M I I N E on 2011-05-12 19:23